پیام ٢٣ ژوئن ٢٠١٦

۱  شهرالرّحمة  ۱۷۳
۲۳  ژوئن  ۲۰۱۶

ارسال از طریق الکترونیکی

سرکارخانم …
نیوزیلند

دوست عزیز روحانی،

لطفاً مطالب ذیل را به آقایان … و … ابلاغ فرمایید.

در تاریخ ۱۲‌ مه ۲۰۱۶ مکتوب آن یاران گرامی حاوی شرحی در بارۀ محدودیّت‌های اقتصادی وارده بر جامعۀ بهائی … و سایر نقاط ایران و پرسش‌هایی در این خصوص به بیت العدل اعظم الهی واصل گشت.  مقرّر فرمودند به شرح ذیل مرقوم گردد.

توجّه شما به مصالح امری و آمادگی شما برای تحمّل شداید و بلایا در سبیل امر الله و تصمیم به ادامۀ اقامت در آن دیار قابل تمجید فراوان است.  معهد اعلی از معضلات عدیده‌ای که مغرضین برای احبّای ستم‌دیدۀ … و دیگر شهرها به علّت تعطیل کردن محلّ کسب و کار خود در ایّام محرّمۀ بهائی به وجود آورده‌اند کاملاً آگاهند.  این اقدامات غیر قانونی از طرف بعضی از اولیای امور بدون شک بخشی از طرح موجود برای ایجاد خفقان اقتصادی در جامعۀ بهائی آن کشور است تا به زعم باطل خویش ارادۀ احبّا را تضعیف و عزم راسخ آنان را برای اقامت در ایران متزلزل سازند.

جهانیان و هم‌وطنان عزیز شما اکنون بر این نکته واقفند که بهائیان با وجود فشارها و تضییقات گوناگون، به خاطر عقاید روحانی خود و با توجّه به آرمان‌های متعالی خویش در راه سر‌بلندی ایران، سکونت در وطن را بر جلای آن ترجیح داده‌‌ امیدوارند که این اقدام کمکی به ایجاد اجتماعی در آن سرزمین مقدّس بر اساس حکم قانون، عدل و انصاف، احترام به حقوق شهر‌وندی و متمایز به وحدت در کثرت ‌باشد.

بر طبق منشور بین‌المللی حقوق بشر که به امضای اکثر ممالک از جمله ایران رسیده، آزادی تمسّک به اصول اعتقادی و رعایت مستلزمات آن در زندگی روزمرّه در زمرهء حقوق شهروندی افراد است.  حفظ حرمت ایّام متبرّکۀ بهائی، تعطیل مشروعات امری و تأسیسات متعلّق به آحاد پیروان حضرت بهاءالله، و عدم اشتغال به کار در این ایّام از جمله فرایض اهل بهاء در سراسر عالم است و رعایت آن در نهایت وظیفه‌ای است روحانی که هر مؤمن مخلص فرداً و وجداناً موظّف به اجرای آن می‌باشد.  در ممالکی که آزادی دین و عقیده محترم شمرده می‌شود بهائیان با رعایت قوانین مدنی موجود در ایّام محرّمه از کار خود دست می‌کشند، همان ‌طور که به عنوان مثال متمسّکین به مذهب شیعه در ایران در صورت تمایل با آزادی کامل در ایّام تعطیلات مذهبی خود کسب و کار را تعطیل می‌کنند.

اجرای این حکم در شرایط فعلی برای بهائیان در ایران شامل نکات ذیل می‌باشد:

۱ - مستخدمین بهائی در هر شغلی که هستند و هم‌چنین دانش‌آموزان، دانشجویان و دیگر محصّلین بهائی، باید از اشتغال به کار در ایّام محرّمه احتراز نمایند ولی اگر رؤسای مسئول‌ با این مسئله موافقت ننمایند آن وقت با اطاعت کامل و با وجدان آسوده می‌توانند به انجام وظیفۀ خود در آن روز ادامه ‌دهند.
۲ - صاحب‌کاران بهائی باید کار خود را در ایّام محرّمه تعطیل کنند حتّی اگر کارمندان غیر بهائی داشته باشند ولی اگر این اقدام شرایطی را ایجاد کند که انجام تمهیداتی از قبل برای تأمین احتیاجات عموم ضروری باشد، باید در انجام آن بکوشند و اولیای امور را از تمهیدات صورت گرفته و قصد تعطیل کردن کار خود مطّلع سازند.
۳ - در مواردی استثنایی نهاد‌های خصوصی متعلّق به بهائیان می‌توانند در ایّام محرّمه به کار خود ادامه دهند از قبیل مشروعاتی که خدمات اساسی جامعه را تأمین می‌کنند، به حفظ حیات و صحّت نفوس ارتباط دارند، و یا تأسیساتی که مستقیماً در زندگی روز‌مرّۀ اجتماع اطراف چنان اثر‌گذارند که تعطیل کوتاه‌مدّت آنها حتّی با انجام تمهیدات قبلی می‌تواند موجب اختلال امور ‌گردد.  در این قبیل موارد احبّا مجازند خدمات مؤسّسات خود را ادامه دهند ولیکن شایسته است که با اطّلاع و مشورت مسئولین امور، میزان کار را به حدّ اقلّ لازم کاهش دهند.  از جمله استثنائات دیگر البتّه زمانی است که صاحب‌کار بهائی شریک غیر بهائی داشته باشد و او مایل به ادامۀ کار در ایّام متبرّکه باشد که البتّه مجاز است ولی شریک و دیگر کارمندان بهائی از اشتغال به کار در آن روز خودداری خواهند نمود.

اولیای امور از قرار مسموع در بعضی از شهر‌ها در رابطه با تعطیل کردن اماکن صنفیِ بهائیان در ایّام محرّمه خواستار تعهّداتی از طرف صاحب‌کار بهائی شده‌اند و پیشنهاداتی نیز ارائه ‌داده‌اند از قبیل تعطیل کردن محلّ کار یک روز قبل و یک روز بعد از ایّام محرّمه، روشن گذاشتن چراغ‌های مغازه بدون داشتن کارمندی برای فعّالیّت‌های تجاری، و یا حضور کارمند بدون انجام معاملات.  اهل بهاء که همیشه مشتاق ابراز حسن نیّت و آمادۀ انجام امور با انعطاف‌پذیری کامل هستند البتّه می‌توانند در مشورت با دوستان مجرّب تعهّدات و یا پیشنهاداتی را که مغایر با روح تعلیم بهائی نیست بپذیرند و با تبادل نظر با دیگران و ملاحظۀ اوضاع محلّی و بدون جلب توجّه عمومی تدابیری بیاندیشند بدون اینکه خود را از موهبت رعایت اصول امری در این مورد محروم نمایند.  در بارۀ اجازه گرفتن از مسئولین امور برای تعطیل مغازه‌ها در ایّام محرّمه که در شرایط دیگری پیشنهاد شده است، اگر قوانین مدوّن مدنی و صنفی در شرایطی گرفتن چنین اجازه‌ای را ایجاب می‌کند، اخذ آن البتّه لازم و وظیفۀ فرد بهائی همان خواهد بود که در بند شمارۀ یک فوق در مورد موافقت رؤسای مدارس و یا محلّ کار آمده است.  ولی اگر لزوم داشتن چنین اجازه‌ای شامل حال غیر ‌بهائیان نمی‌شود و در قوانین موجود نیز پیش‌بینی نشده است کسب آن لازم به نظر نمی‌رسد چه که دالّ بر نوعی دخالت در زندگی روحانی و معنوی افراد می‌باشد.

پیام ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۵

۱۵  شهرالجمال  ۱۷۳
۲۳  اردیبهشت  ۱۳۹۵

احبّای عزیز کشور مقدّس ایران ملاحظه فرمایند

هشت سال از مسجونیّت اعضای سابق هیئت یاران و پنج سال از گرفتاری برخی از خادمان مؤسّسۀ علمی آزاد می‌گذرد.  بازداشت‌ها، بازجویی‌ها و محاکمات مغایر موازین بین‌المللی و حتّی بر خلاف قوانین موجود مملکتی صورت گرفت.  نتیجه برای یاران، صدور حکم بیست سال زندان بود که پس از چندی به ده سال تقلیل یافت و اگرچه بعضی از خادمین مؤسّسۀ علمی آزاد شده‌اند ولی تعدادی از آنان هنوز در زندان بسر می‌برند در حالی که حتّی یک روز مسجونیّتِ هر یک از‌ این بی‌گناهان هم ظلمی آشکار بوده و هست.

بعضی را گمان بر آن بود که این تضییقات سبب سردرگمی و نومیدی آحاد احبّا و نهایتاً موجب ضعف عمومی بهائیان آن سرزمین خواهد شد.  ولی شما پیروان باوفای جمال ‌قدم به زودی دریافتید که راه انجام امور فردی و جمعی از طریق مشورت در بین خانواده‌ها و گروه‌های کوچک به رویتان باز است.  پس با ایمان به تأییدات الهی در میدان خدمات امری قائم ماندید، به تمشیت امور پرداختید و نفوسی خدوم و مجرّب نیز برای کمک به دیگران قیام نمودند؛ دانشجویان و اساتید مشتاق هم با حمایت بی‌دریغ جامعه به تلاش در راه تسهیل کسب علم و دانش ادامه دادند؛ و کلّاً اجازه ندادید که چالش‌های جدید، شما را از اهداف متعالی زندگی و ادای مسئولیّت‌های وجدانی بازدارد.

شما البتّه به خوبی مطّلع‌اید که هدف ظهور حضرت بهاءالله استقرار تمدّنی لاشرقیّه و لاغربیّه در بسیط زمین است، تمدّنی که بر مبنای انسجام کامل نیازهای مادّی و معنوی نوع انسان استوار می‌باشد.  هم‌چنین آگاهید که ایمان به آن حضرت سرآغاز تعهّدی برای وقف زندگی فردی و خانوادگی در راه کمک به فرایند تأسیس آن مدنیّت است و می‌دانید که تحقّق این هدف از طریق تقویت و فعّالیّت سه عامل اصلی پیشبرد تمدّن یعنی افراد، جامعه و مؤسّسات صورت می‌گیرد.  از آنجایی که حفظ اصالت و جبران خسارت از جمله واکنش‌های طبیعی هر نهاد زنده و فعّال است، زمانی که ظلمت جور و جفا موجب تعطیلی مؤسّسات اداری بهائی در آن سرزمین شد شما سالکان سبیل هدی در مقام دو عامل دیگر یعنی فرد و جامعه موفّق شدید با استمداد از قوای خلّاقۀ عهد و میثاق این فقدان موقّت را تلافی نمایید.

از اینرو افراد می‌کوشند تا به مدد فکری مثبت، با روحیّۀ یادگیری و قوّۀ ابتکار شخصی به انجام وظایف روحانی فردی و دیگر خدمات امری خود ادامه دهند و در این راه یکدیگر را تشویق و مساعدت ‌نمایند؛ تلاش می‌کنند تا ترویج اصول اخلاقی، پیشبرد تربیت روحانی کودکان و نوجوانان، و بسط دیگر فعّالیّت‌های جامعه‌سازی جزئی از زندگانی روزمرّۀ آنان گردد؛ مسائل گوناگونِ حیات فردی و جمعی خویش را با حفظ وحدت و اتّحاد از طریق تبادل نظر حلّ و فصل کرده و با وجود محدودیّت‌های ظالمانه، در راه امرار معاش کوشا و در امور انسان‌دوستانه پیش‌قدم و با هم‌وطنان شریف به همکاری مشغول‌اند.  در مقابل تضییقات، صبورانه به استقامتِ سازندۀ خود ادامه می‌دهند، با شهامتی خردمندانه اتّهامات و افترائات پوچ و بی‌اساس را رد می‌کنند و با پی‌گیری اقدامات قانونی برای دفاع از حقوق حقّۀ خود منبع الهامی برای دیگر مردمان ستم‌دیده گشته‌اند.  علی‌رغم مظالم عدیده‌ نه به انتقام‌جویی و خشونت روی می‌آورند و نه برچسب قربانی بودن را می‌پذیرند بلکه برعکس، مفتخر و سربلند، با انقطاعی بی‌نظیر، همّتی خلل‌ناپذیر، اراده‌ای آهنین و ایمانی محکم و رزین، آرمان‌های ارزشمند خود را دنبال ‌می‌نمایند.

جامعه نیز آنچه در توان دارد به کار می‌گیرد تا بر تحرّک ثمربخش خود بیفزاید.  جامعه‌ای پویا و در حال رشد می‌کوشد تا محیطی فراهم آورد که در آن استعدادهای درونیِ هر یک از اعضایش — اعمّ از جدید و قدیم، زن و مرد، پیر و جوان، شهرنشین و روستایی، از هر قوم و قبیله در سراسر آن سرزمین مقدّس — شکوفا گردد و قابلیّت آنان برای مشورت و اتّخاذ تصمیم و همکاری در سطح محلّی پرورش یابد تا بتوانند به نحوی مؤثّر در جهت بهبود و پیشبرد اجتماع خدمت نمایند.  این جامعه می‌آموزد تا قرائتی صحیح از واقعیّات محیط داشته باشد، امکانات موجود را تشخیص دهد، از منابع خود استفاده نماید و به نیازها پاسخ گوید؛ متعهّد به گسترش فرهنگی برون‌گرا است که در آن همه با توافق کامل به تقویت قابلیّت‌ها برای تحقّق اهداف عالی آیین بهائی چون صلح و آشتی، ترویج وحدت در کثرت، استخلاص نوع بشر از یوغ جور و ستم و برقراری عدالت و انصاف مشغول‌اند و در اقدامات توسعۀ اجتماعی و اقتصادی و گفتمان‌های مفید اجتماع کوشا می‌باشند؛ جوانان را خادمان با کفایت عالم انسانی می‌داند و آنان را حمایت می‌نماید تا با اتّصاف به اخلاق شایستۀ مرضیّه و اعمال طیّبۀ طاهره، از قوای معنوی مدد گیرند و با اقدامات منظّم و پی‌گیر در میدان خدمت به عالم بشریّت جولان نمایند.  در چنین جامعه‌ای، همگی به مثابه اجزای یک هیکل واحد به پیش می‌روند و تلاش می‌نمایند تا کل از منابع مادّی کافی برای ادارۀ زندگی روزمرّه و خدمات امریّۀ خود برخوردار باشند.

پیام ۲۶ مارس ۲۰۱۶

ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم خطاب به بهائیان جهان

(هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی)

۲۶  مارس  ۲۰۱۶

بهائیان عالم، مجریان فرامین ملکوتی حضرت عبدالبهاء ملاحظه فرمایند

دوستان عزیز و محبوب،

در سپیده‌دم امروز، اعضای بیت العدل اعظم به همراه اعضای دارالتّبلیغ بین‌المللی به نیابت از شما عزیزان در اطاق مبارک حضرت عبدالبهاء در بهجی برای بزرگداشت لحظۀ سرنوشت‌ساز صدور اوّلین لوح از الواح نقشۀ ملکوتی از قلم معجزشیم مرکز میثاق مجتمع شدند.  مناجات‌هایی از آن الواح منیع به شکرانۀ توفیقات شکوهمند و پرافتخار گذشته تلاوت شد، تأییدات الهیّه برای موفّقیّت مجهودات لازم در مرحلۀ بعدی بسط و اجرای آن نقشه طلب گردید و مواهب آسمانی برای فتوحات عظیم‌تر در انجام وظایف خطیر در مراحل پی در پی آینده تا وصول به آستانۀ عصر ذهبی مسئلت شد.

نقشۀ ملکوتی، آن مجموعۀ مکاتیبی که از قلم توانای حضرت عبدالبهاء بین ۲۶ مارس ۱۹۱۶ و ۸ مارس ۱۹۱۷ میلادی خطاب به احبّای امریکای شمالی صادر گشته یکی از منشورهای مهیمن آیین نازنین اب بزرگوار آن حضرت است.  حضرت شوقی افندی در اين مورد توضیح می‌فرمایند که در آن چهارده لوح "عظیم‌ترین نقشه‌ای که تا کنون قوای خلّاقۀ اسم اعظم الهی ترسیم" نموده مندرج می‌باشد.  "میدان فعّالیّت این نقشه پنج قارّۀ عالم و جزایر هفت دریا را در بر می‌گیرد"، توسّط "قوای محرّکۀ مافوق قدرت پیش‌بینی و ادراک ما" در حرکت است و "عامل بالقوّۀ احيای روحانی و نجاح و فلاح نهایی عالم انسانی" در آن نهفته می‌باشد.  (ترجمه)

حضرت عبدالبهاء در الواح نقشۀ ملکوتی نه تنها دیدگاه وسیع لازم برای انجام وظایفی را که حضرت بهاءالله به عهدۀ عاشقان جان‌فشان امر مبارکش واگذار فرموده‌اند اعطا نمودند بلکه مفاهیم روحانی و تدابیر عملی ضروری برای موفّقیّت را نیز مشخّص ساخته‌اند.  در نصایح مشفقانه‌ای که مولای حنون راجع به مبادرت به تبلیغ و اسفار‌ تبلیغی، قیام شخصی در راه تبلیغ یا توکیل دیگران، عزیمت به اقطار عالم و استقرار امر الله در ممالک مختلف ارائه فرموده‌اند — ممالکی که نام هر یک را به دقّت ذکر نموده‌اند — و نیز در ارشادات هیکل مبارک مبنی بر آموختن زبان‌های مربوطه و ترجمه و نشر آثار مبارکه؛ تعلیم مبلّغین علی‌الخصوص جوانان؛ تبلیغ امر الهی در بین عموم به ویژه در بین بومیان؛ ثبوت بر عهد و میثاق و صیانت امر حضرت رحمان؛ و افشاندن بذر در زمین‌های مستعدّ و پرورش آن در فرایند رشد ارگانیک — در همۀ این ارشادات و هدایات، خصوصیّات سلسله نقشه‌ها را مشاهده می‌کنیم، نقشه‌‌هایی که هر یک مرحلۀ خاصّی از نقشۀ ملکوتی بوده که توسّط مرجع امر الهی ترسیم و هم‌چنان در طیّ عصر تکوین بسط و توسعۀ آن ادامه خواهد یافت.

پاسخ اوّلیّۀ احبّا به الواح نقشۀ ملکوتی محدود به اقدامات بارز چند نفر — چون مارثا روت آن روح جاودانی — بود که هر یک مستقلّاً قیام کردند.  حضرت شوقی افندی بهائیان عالم را مدد فرمودند تا اهمّیّت این منشور را به تدریج درک نموده و به نحوی سیستماتیک به اجرای الزامات آن بپردازند.  اجرای نقشۀ ملکوتی قریب بیست سال يعنی دورانی که نظم اداری در حال شکل‌گیری بود، معوّق ماند.  جوامع بهائی سپس با صبر و شکیبایی به اجرای نقشه‌های ملّی از جمله دو نقشۀ هفت‌ساله در امریکای شمالی که اوّلین مراحل نقشۀ ملکوتی را تشکیل می‌داد هدایت شدند تا آنکه سرانجام در سال ۱۹۵۳ همۀ بهائیان عالم توانستند متّحداً در اوّلین نقشۀ جهانی، یعنی نقشۀ ده‌سالۀ جهاد کبیر اکبر مشارکت نمایند.  حضرت شوقی افندی به سالیان بعد از آن دهۀ سرنوشت‌ساز ناظر بودند یعنی به زمانی که "آغاز مشروعاتی جهانی است که مقدّر است در عهود آیندۀ" عصر تکوین "توسّط بیت العدل اعظم به مرحلۀ اجرا درآید، مشروعاتی که مساعی محافل ملّی را متّحد و هماهنگ نموده و نشانه‌ای از وحدت آن محافل خواهد بود."  (ترجمه)  مجهودات کنونی برای اجرای نقشۀ ملکوتی متمرکز بر ایجاد الگویی از حیات جامعه است که بتواند هزاران هزار نفر را در محدوده‌های جغرافیایی سراسر عالم در بر گیرد.  هر یک از احبّای عزیز الهی باید بیش از پیش به این نکته واقف باشند که تمهیدات مرحلۀ بعدیِ نقشۀ ملکوتی که در پیام اخیر این جمع به کنفرانس مشاورین مطرح گردیده شامل الزامات خطیر زمان حاضر است.  این الزامات که هم فوری و هم مقدّس است و وقتی با فداکاری و پشتکار دنبال شود "ظهور عصر ذهبی را که شاهد اعلان صلح اعظم و بسط مدنیّت الهی جهانی است، مدنیّتی که ثمر و مقصد اصلی صلح اعظم است" سرعت بخشد.  (ترجمه)

پیام رضوان ٢۰۱۶

ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم خطاب به بهائیان جهان
رضوان ۲۰۱۶ میلادی (۱۷۳ بدیع)
(هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی)

ستایندگان اسم اعظم در سراسر عالم ملاحظه فرمایند

دوستان عزیز و محبوب،

با فرارسیدن سلطان اعیاد دورۀ آماده شدن برای شروع نقشۀ جهانی بعدی به پایان می‌رسد.  اکنون یاران عزیز الهی را به تعهّدی جدید در پنج‌ سال آینده برای شجاعت، جدّیّت و سخاوت دعوت می‌کنیم.

یاران باوفای جمال قدم مترصّد و آماده‌اند.  گردهمایی‌های تشکیلاتیِ ماه‌های اخیر در سراسر عالم همگی حاکی از اشتیاق فراوان برای شروع این مشروع عظیم بوده و مستلزمات مندرج در پیام این جمع خطاب به کنفرانس مشاورین هم‌اکنون به نقشه‌های عمل قاطع تبدیل می‌شود.  مجهودات دلیرانۀ ده‌ها سال جامعه را متبلور ساخته و توانایی لازم برای رشد و توسعه را به آن اعطا نموده و برای این لحظه‌ مهیّا ساخته است.  علی‌الخصوص دو دهۀ گذشته به نحو قابل ملاحظه‌ای به این افزایش مطلوب در کارآیی امور سرعت بخشیده است.

در این دوره، اتّخاذ یک چارچوب عملِ در حال بسط دوستان را قادر ساخته است تا مستمرّاً قابلیّت‌های اساسی را پرورش و تلطیف ‌نمایند، قابلیّت‌هایی که انجام خدمات ساده‌ای را موجب می‌شود که به نوبۀ خود به الگوهای مبسوط‌تر عمل می‌انجامد، الگوهایی که به نوبۀ خود توسعۀ قابلیّت‌هایی پیچیده‌تر را ایجاب می‌نماید.  بدین ترتیب یک فرایند سیستماتیک پرورش منابع انسانی و جامعه‌سازی در هزاران محدودۀ جغرافیایی آغاز گشته و در بسیاری از آنها پیشرفت زیادی کرده است.  تمرکز، تنها معطوف به افراد یا به جامعه و یا به مؤسّسات امری نبوده است بلکه قوای روحانی منبعث از بسط نقشۀ ملکوتی حضرت عبدالبهاء محرّک و مشوّق هر سه مشارکت‌کننده در شکوفایی نظم جدید جهانی می‌باشد.  نشانه‌های پیشرفت این عوامل سه‌گانه بیش از پیش آشکار است:  در اعتمادی که مؤمنین بی‌شماری برای بیان شرح وقایع حیات حضرت بهاءالله و مذاکره در بارۀ مفاهیم ظهور آن حضرت و عهد و پیمان بی‌مانندش کسب نموده‌اند؛ در ازدیاد تعداد نفوسی که به امر مبارک جلب گردیده و در تحقّق بخشیدن به جهان‌بینی و اصول وحدت‌بخش آن حضرت مشارکت می‌نمایند؛ در توانایی بهائیان و دوستان‌شان در سطح جامعۀ محلّی برای توصیف گویا و واضح تجارب خود از فرایندی که به تقلیب رفتار و تشکّل حیات اجتماعی می‌انجامد؛ در قیام تعداد چشم‌گیر و رو به افزایش مردم بومی کشورها که اکنون به عنوان اعضای مؤسّسات و نهادهای امری امور جوامع خود را هدایت می‌کنند؛ در تقدیم تبرّعات منظّمِ سخاوت‌مندانه و فداکارانه که برای تداوم پیشرفت امر الله جنبه‌ای حیاتی دارد؛ در شکوفایی بی‌سابقۀ ابتکار فردی و اقدام جمعی جهت حمایت از فعّالیّت‌های جامعه‌سازی؛ در شور و اشتیاق جمّ غفیری از نفوسِ از خود‌گذشته در عنفوان جوانی که مخصوصاً از طریق تعلیم و تربیت روحانی نسل‌های جوان‌تر پویایی فراوان به این مشروع بخشیده است؛ در اعتلای روح ستایش و نیایش از طریق تشکیل جلسات دعا و مناجات؛ در افزایش قابلیّت اداری بهائی در همۀ سطوح؛ در آمادگی مؤسّسات، نهادها، و افراد برای فراینداندیشی، قرائت واقعیّت‌های موجود، و برآورد منابع خود در محلّی که زندگی می‌کنند و نقشه‌ریزی بر آن اساس؛ در خصیصۀ مطالعه، مشورت، عمل، و تأمّل که اکنون همه با آن آشنا هستند و موجب نضج یک گرایش طبیعی برای یادگیری شده است؛ در افزایش درک چگونگی عملی ساختن تعالیم مبارکه از طریق اقدام اجتماعی؛ در استفاده از فرصت‌های فزاینده‌ برای ارائۀ چشم‌انداز‌های بهائی در گفتمان‌های رایج اجتماع؛ در آگاهی از اینکه جامعۀ جهانی بهائی جامعه‌ای است که در تمامی مجهوداتش به دنبال سرعت‌ بخشیدن به ظهور تمدّن الهی از طریق تجلّی نیروی قدرت اجتماع‌سازی امر مبارک است؛ و بالاخره در آگاهی فزایندۀ دوستان از اینکه تلاش‌هایشان برای ایجاد تقلیب درونی، برای گسترش دایرۀ وحدت و اتّحاد، برای همکاری با دیگران در میدان خدمت، و برای مساعدت جمعیّت‌ها تا بتوانند مسئول پیشرفت‌ روحانی و اجتماعی و اقتصادی خود باشند — همه و همه در راه تحقّق اصلاح و بهبود عالم که همانا هدف اصلی نهاد دین الهی است می‌باشد.

در حالی ‌که هیچ معیاری به تنهایی نمی‌تواند میزان پیشرفت کلّی جامعۀ بهائی را به طور جامع ابراز نماید از تعداد برنامه‌های رشد موجود در محدوده‌های جغرافیاییِ سراسر جهان — که با شکر و سپاس به درگاه جمال ابهی به خاطر مواهب بی‌پایانش از ۵۰۰۰ بالغ گشته — می‌توان استنباطات زیادی نمود.  زیربنایی چنین وسیع و گسترده پیش‌شرطی بود برای به عهده گرفتن مسئولیّتی که اکنون عالم بهائی با آن رو به روست یعنی تقویت فرایند رشد در هر محدودۀ جغرافیایی که چنین برنامه‌‌ای در آن شروع شده و توسعۀ بیشتر الگویی که حیات جامعه را غنی‌تر سازد.  حفظ و تداوم تلاش مورد نیاز برای موفّقیّت در این امر، مسئولیّتی سخت و دشوار خواهد بود امّا نتیجۀ حاصله بالقوّه بسیار با‌اهمّیّت و حتّی گویای طلیعۀ عهدی جدید است.  گام‌های کوچک اگر مرتّب و سریع باشد به طیّ مسافتی طولانی می‌انجامد.  با تمرکز بر پیشرفتی که در هر محدودۀ جغرافیایی باید در مرحلۀ اوّل — مثلاً طیّ شش دورۀ فعّالیّت بین شروع نقشه و بزرگداشت دویستمین ‌سال‌روز تولّد حضرت بهاءالله — صورت گیرد نیل به اهداف‌ پنج‌ساله کاری آسان‌تر خواهد بود.  در هر دورۀ‌ سه‌ماهه فرصت‌هایی برای گام‌هایی به سوی امکاناتی ذی‌قیمت موجود است، فرصت‌هایی زودگذر و بازگشت‌ناپذیر.

پیام نوروز ۱۳۹۵

نوروز ۱۳۹۵

ستایندگان اسم اعظم در مهد امر الله ملاحظه فرمایند

ای دوستان رحمانی، آغاز بهار دل‌نواز است و فصلی بدیع در حیات پر رمز و راز طبیعت و مرحله‌ای جدید از بهار روحانی در حیات عالم انسانی.  نوروز است و تجدید حیات کائنات در جلوه و بروز.  عصر نزول فیوضات الهی است و هنگام شادمانی و انتشار نغمات ربّانی.  در اعتاب مقدّسۀ علیا به یاد شما عزیزان هستیم و این عید سعید را به شما و همۀ شهروندان شریف و صلح‌دوست آن سرزمین مقدّس شادباش و تهنیت می‌گوییم.

قرن‌ها است که این فرخنده عید باستانی با فرح و سرور گرامی داشته می‌شود ولی به فرمودۀ حضرت عبدالبهاء فی‌الحقیقه هر روزی که انسان به یاد خدا باشد و به ترویج اخوّت و خدمت به نوع بشر پردازد آن روز عیدی مبارک است.  الحمد لله زندگی شما وقف گسترش وحدت و یگانگی و همکاری در راه رفاه همگانی است.  از اینرو برای شما جمیع ایّام بالقوّه حکم عید را دارد و مسرّت و شادی شما حقیقی و سرمدی است.  حضرت عبدالبهاء می‌فرمایند "در آبادی ایران و ترقّی ایرانیان بذل جهد بلیغ و سعی عظیم فرمایید"، و شما در پیروی از این بیان و علی‌رغم تضییقات وارده کما کان با وفاداری و محبّت و امانت و صداقت، همراهان شایسته‌ای برای هم‌وطنان عزیز خود در راه ترقّی و تعالی ایران عزیز هستید.  قدر مقام و منزلت خود را بدانید و افزایش پشتیبانی اهالی کشور از حقوق قانونی شما و ازدیاد خیل ایرانیان روشن‌ضمیر و علاقه‌مند به آشنایی و پذیرش تعالیم الهی را با خضوع و خشوع و شکرگزاری و شعف، از جمله برکات استقامت سازنده و اعمال طیّبۀ طاهرۀ خویش شمرید و به سلوک در این صراط مستقیم ادامه دهید.  در این مسیر پر نشیب و فراز مرکب شما صبر و بردباری است، توشۀ راه‌تان هدایات ربّانی، پشتیبان‌تان تأییدات ملکوتی، سرمنزل مقصودتان تحقّق وعود حتمیّۀ الهی، و اجرتان سرور قلب مولای بی‌همتا و سعادت در عالم اخریٰ.

[امضا:  بیت العدل اعظم]

پیام ١۵ بهمن ١٣٩٤

١٧  شهرالسّلطان  ١٧٢
١۵  بهمن  ١٣٩٤

احبّای ممتحن و باوفای جمال قدم در سرزمین مقدّس ایران ملاحظه فرمایند

شواهد روزافزون انحطاط نظم عالم، اشاعۀ تعصّبات مذهبی، و سردرگمی همگانی در حلّ مشکلات عدیدۀ نوع بشر از یک طرف، و اخبار دست‌آوردهای چشم‌گیر حاصله از همکاری و تشریک مساعی پیروان حضرت بهاءالله با دوستان و هم‌دلان برای ایجاد اجتماعی متّحد از طرف دیگر، بیش از پیش یادآور بیانات حضرت ولیّ عزیز امر الله در توصیف دو فرایند توأمان تخریب و سازندگی است.  انشاءالله با مطالعۀ پیام مورّخ ٢٩ دسامبر ٢٠١۵ این جمع خطاب به کنفرانس هیئت‌های مشاورین قارّه‌ای در ارض اقدس و هم‌چنین پیام مورّخ ٢ ژانویه ٢٠١٦ خطاب به بهائیان عالم تصویری روشن از پیشرفت امر مبارک در سراسر جهان کسب نموده‌اید و همانند خواهران و برادران روحانی خود در پهنۀ گیتی از تکمیل موفّقیّت‌آمیز نقشۀ پنج‌سالۀ کنونی و طلیعۀ فرصت‌های گران‌بهای پنج ‌سال آینده مسرورید.  در اوّلین روز کنفرانس، به دنبال قرائت پیام ٢٩ دسامبر و تأمّل در قابلیّت‌های جامعۀ اسم اعظم برای تحقّق بخشیدن به اهداف جدید نقشه، آن خادمان برازندۀ امر الله با مباهات از استقامت سازنده و فداکاری‌های بی‌شمار شما عزیزان یاد نمودند و در مدح و ثنای شما نغماتی دل‌نواز سرودند و در هنگام تشرّف به اعتاب مقدّسه جهت نزول تأییدات ملأ اعلی برای یکایک شما دعا نمودند.

الحمد لله که احبّای عزیز مهد امر الله در طیّ بیش از صد و هفتاد سال گذشته سهمی بسزا در انتشار امر الهی و پیشبرد مدنیّت ربّانی داشته‌اند.  از قیام و اسفار تاریخی طلعات حروف حیّ و جان‌فشانی‌های مؤمنین اوّلیّه گرفته تا تشکیل منظّم اوّلین کلاس‌های تعلیم جوانان در عالم بهائی؛ از پیش‌گامی در تأسیس مدارس نوین برای دختران و پسران تا بذل مساعی مستمرّ در راه اشاعۀ دانش و خرافات‌زدایی؛ از جدّیّت در راه ترک تعصّبات تا ترویج برادری و یگانگی؛ از پیشبرد هنر و موسیقی تا اقدامات وسیع در زمینه‌های علمی، اقتصادی، اجتماعی و عمرانی؛ از اجرای برنامه‌های مؤثّر برای تربیت روحانی فرزندان و تحکیم خانواده تا تلاش برای برقراری تساوی کامل زنان و مردان؛ از تأکید بر حقیقت‌گویی و صداقت به عنوان شالودۀ کلّیّۀ صفات انسانی تا تقویت بینشی عمیق برای دیدن رفاه و سعادت فردی در رفاه و سعادت عمومی؛ از اعتقاد به رعایت اصول اخلاقی در جمیع شئون تا تمسّک به مشورت در امور و توسعۀ فرهنگ یادگیری در جهت بنای جامعه‌ای پویا؛ از حرکت خیل مهاجرین داخلی و بین‌المللی برای استقرار وحدت و یگانگی در اقصی نقاط عالم تا پی‌گیری فرایض روحانی انفرادی توسّط آحاد احبّا در این ایّام پرآلام؛ از مشارکت در گفتمان‌های مفید اجتماعی تا همکاری با دیگر شهروندان عدالت‌پیشه برای خدمت به وطن مألوف - همگی گواهی است صادق بر آنکه اعضای جامعۀ اسم اعظم در آن سرزمین مقدّس از بدو طلوع شمس حقیقت در نهایت فداکاری و تحت هر شرایطی همواره در راه سقایت شجرۀ امر الهی و استقرار تمدّنی مادّی و معنوی در صفّ اوّل خادمین امر الله بوده و هستند.

در هنگام دعا و مناجات به یاد شما عزیزان هستیم و اطمینان داریم که با الهام از پیام‌های مذکور و با در نظر گرفتن شرایط محلّی و علی‌رغم مشکلات فراوان، کما کان به مجهودات ثمربخش خود ادامه می‌دهید زیرا به یقین مبین می‌دانید که روز فیروزِ اتّحاد و مشارکت مؤثّرتر و وسیع‌تر در بنای اجتماعی شکوفا در پیش است.

[امضا:  بیت العدل اعظم]
 

پیام ۲ ژانویه ۲۰۱۶

ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم الهی خطاب به بهائیان جهان (هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی)

۲  ژانویه  ۲۰۱۶

ستایندگان اسم اعظم در سراسر عالم ملاحظه فرمایند

دوستان عزیز و محبوب،

این پیام را از مجتمع حضرات مشاورین قارّه‌ای که مدّت پنج روز متوالی به مطالعه و تفرّس در بارۀ مقتضیات نقشۀ جهانی آینده مشغول بوده‌اند به شما خطاب می‌کنیم.  مشاورات خردمندانۀ‌ آنان بر اساس دانش قابل توجّهی بود که در هزاران محدودۀ جغرافیایی در سراسر جهان راجع به فرایند قابلیّت‌سازی کسب می‌شود.  گزارشات متعدّد در طول کنفرانس گواهی بود بر خلّاقیّت، پشتکار، و شکوفایی توانایی‌های جامعۀ اسم اعظم و مهم‌تر از همه اتّکا بر تأییدات لاریبیّۀ الهیّه.  در بین مردم در همۀ نقاط جهان توجّهی روزافزون به اثرات پیام شفابخش حضرت بهاءالله برای بیماری‌های اجتماع مشهود است.

دوران باقی ‌مانده تا پایان قرن اوّل عصر تکوین زمانی است بین دو سالگردِ مرتبط با دو سند که هر یک از اهمّیّت خاصّی برخوردار می‌باشد.  شروع این دوران مصادف با صدمین سال صدور الواح نقشۀ ملکوتی از کلک اطهر حضرت عبدالبهاء در ایّامی است که احبّا مرحلۀ جدیدی را در اجرای این نقشه شروع می‌کنند.  اختتام آن مقارن با انقضای ‌صد سال از صعود مرکز میثاق است که متعاقب آن الواح مبارکۀ وصایا گشوده شد.  با اشتغال به این افکار و در حالی‌ که خود را برای مشاورات خویش آماده می‌ساختند اعضای هیئت‌های مشاورین قارّه‌ای در معیّت اعضای بیت العدل اعظم و دارالتّبلیغ بین‌المللی به زیارت بیت مبارک حضرت عبدالبهاء مشرّف شدند، مکانی که در آن سه فقره از الواح نقشۀ ملکوتی نازل شده است و محلّی که در آن چند هفته بعد از صعود حضرت عبدالبهاء الواح وصایا‌ در حضور جمعی از احبّای الهی از چهار قارّۀ عالم قرائت گردید.  در آن بیت مقدّس و در شام‌گاه قبل از شروع کنفرانس قسمت‌هایی از آن دو سند ذی‌قیمت که به فرمودۀ حضرت ولیّ‌امرالله محرّک فرایندهای ترویج امر الله و تأسیس نظم اداری‌ بهائی می‌باشند تلاوت شد.  این زیارت و استماع این بیانات سرآغاز شایسته‌ای برای پنج روز مشورت در بارۀ انتشار وسیع‌تر انوار ظهور حضرت بهاءالله و تقویت توانایی مؤسّسات امر نازنینش یعنی مجاری‌ ایصال مواهب و فیوضات موعودۀ الهی به عالم انسانی بود.

تمهیدات نقشۀ پنج‌سالۀ آینده در پیام این جمع خطاب به مشاورین مندرج است، پیامی که در روز افتتاحیّۀ کنفرانس قرائت شد و در همان روز به کلّیّۀ محافل ملّی نیز ابلاغ گردید.  مشاورین محترم به وضوح به این نکته پی‌بردند که آنچه عزیزان حضرت یزدان به انجامش دعوت خواهند شد مستلزم تلاشی است بس خارق‌العاده ولی در عین حال این خادمان برازندۀ امر الله اطمینان خود را نیز از قابلیّت عالم بهائی برای اجرای این وظیفۀ خطیر ابراز داشتند.  امکان تصوّر انجام چنین مأموریّت عظیمی به هیچ‌ وجه در گذشته موجود نبود امّا با توجّه به توفیقات حاصله در نقشۀ حاضر، امکانات فعلی نیز به مراتب گسترده‌تر از گذشته است.  آنچه موجب اهتزاز قلوب این مشتاقان گردید اخبار واصله از تجمّع احبّا است که ساعاتی پس از انتشار پیام این جمع خطاب به کنفرانس به منظور کمک به یکدیگر برای آشنایی با مفاد آن گرد هم آمدند.  امیدواریم که مطالعۀ آن سریعاً در سراسر جامعه گسترش یابد و مؤسّسات امری نیز سازمان‌دهی و ترتیبات اداری لازم را برای شروع شکوهمند نقشۀ بعدی در عید سعید رضوان فراهم سازند.

فعّالیّت‌های نقشۀ کنونی به خصوص در زمینۀ ایجاد برنامه‌های جدید رشد در چند ماه باقی مانده تا رضوان ادامه خواهد داشت.  هر گامی که در این جهت برداشته شود آمادگی جامعۀ جهانی را برای آغاز مشروع عظیم پنج‌سالۀ بعدی افزایش خواهد داد.  هر لحظه مغتنم و گران‌بها است.  بسیار مشتاقیم تا به رأی‌ العین مشاهده نماییم که هر یک از پیروان حضرت بهاءالله مسیر خدمات خالصانه و مجهودات والایی را برگزینند که مولای حنون حضرت عبدالبهاء در الواح نقشۀ ملکوتی مکرّراً احبّا را به انجام آن فرا خوانده‌اند.  در ادعیۀ خود به نیابت از طرف شما، با تضرّع و ابتهال از بانی آن نقشه مسئلت خواهیم نمود که در بارگاه عظمت اب بزرگوارش شفاعت نماید تا مادامی که نفوس هم‌چنان نیازمند مائدۀ آسمانی می‌باشند شما عزیزان را در خدمات‌تان هدایت فرماید.

[امضا:  بیت العدل اعظم]

پیام ۲۹ دسامبر ۲۰۱۵

ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم الهی خطاب به کنفرانس هیئت‌های مشاورین قارّه‌ای (هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی)

۲۹  دسامبر  ۲۰۱۵

دوستان عزیز و محبوب،

نقشه‌ای که عالم بهائی قریب پنج سال پیش اجرای آن را وجهۀ همّت خود قرار داد حال مراحل پایانی خود را طیّ می‌کند و ارزیابی نهایی توفیقات رو به ازدیاد آن به زودی به پایان خواهد رسید.  انجام مساعی جمعی ملهم از آن با توکّل کامل به قوایی میسّر بود که خداوند متعال به حبیبانش عنایت فرموده است.  در این لحظات تأمّل و بازنگری که در جمع شما حاضریم به خوبی آگاهیم که یاران الهی با عزمی راسخ مصمّم‌اند که نقشۀ جاری را به نحوی مطلوب به اتمام رسانند و مشتاق‌اند در مسیری که تجربه رهنمود آن بوده است به پیش روند.

دست‌آوردهای چشم‌گیر نقشه شاهدی است گویا بر مسافت قابل توجّهی که تا کنون طیّ شده است.  تحقّق هدف افزایش تعداد محدوده‌های جغرافیایی به پنج‌‌‌هزار که در هر کدام یک برنامۀ رشد با هر سطحی از فشردگی در حال اجرا باشد در ماه‌های باقی مانده تا رضوان ۲۰۱۶ قابل حصول است.  ده‌ها محدودۀ جغرافیایی موجودند که بیش از هزار و گاهی چندین هزار نفر از سکنۀ آن در یک الگوی مستحکم فعّالیّت‌ که مرتّباً تعداد بیشتری را در بر می‌گیرد مشارکت می‌نمایند و جوامعی را پرورش می‌دهند که عادات فکری و عملی‌اش از آثار حضرت بهاءالله سرچشمه می‌گیرد.  تا به حال نیم‌میلیون نفر در سراسر جهان توانسته‌اند حدّ اقلّ کتاب اوّل دوره‌های متسلسل را تکمیل نمایند، توفیقی خارق‌العاده که شالودۀ محکمی را برای سیستم توسعۀ منابع انسانی بنا نهاده است.  بینشی قاطع از اینکه چگونه می‌توان در بنای دنیایی جدید مشارکت نمود نسلی از جوانان را به میدان عمل آورده است.  رهبران اجتماع در بعضی از نقاط جهان با شگفتی از آنچه مشاهده نموده‌اند مؤکّداً از بهائیان می‌خواهند که برنامه‌های خود را برای تعلیم و تربیت افراد جوان وسعت دهند.  مؤسّسات و نهادهای بهائی که با پیچیدگی روزافزون فعّالیّت‌ها رو به رو هستند راه‌هایی می‌جویند تا با گسترش همکاری و حمایت متقابل، مجهودات تعداد فزاینده‌ای از دوستان را سازمان‌ دهند.  قابلیّت برای یادگیری که میراثی ارزشمند از نقشه‌های پیشین است از قلمرو ترویج و تحکیم فراتر رفته در حال گسترش به سایر مجهودات بهائی به خصوص اقدام اجتماعی و شرکت در گفتمان‌های رایج در اجتماع است.  این مشتاقان، جامعۀ‌ اسم اعظم را جامعه‌ای مستحکم مشاهده می‌کنند با موهبت توانایی و تجارب حاصله از دو دهه مجهوداتِ بی‌وقفۀ متمرکز بر یک هدف مشترک:  پیشبرد قابل ملاحظه‌ای در فرایند دخول افواج.

شکّی نیست که این فرایند باید به مراتب پیشتر رود، معذلک توفیقات حاصله نشان می‌دهد که پیشرفتی قابل ملاحظه‌ هم‌اکنون حاصل شده است، پیشرفتی که یاران را در استفاده از قابلیّت‌های خویش برای انجام وظایف سنگین‌تری آماده نموده، وظایفی که بر سنگینی کار مؤسّسۀ شما نیز در صف‌آرایی دوستان برای برآوردن مستلزمات آن خواهد افزود.  در نقشۀ آینده‌ که در شروع دومین قرن عصر تکوین امر الهی به پایان خواهد رسید از احبّای عزیز عالم دعوت خواهیم نمود تا برای به ثمر رساندن بذرهایی که در طیّ پنج نقشۀ قبلی با چنان پشتکار و محبّتی کاشته و آبیاری شده کوشش لازم را مبذول دارند.

پیدایش یک برنامۀ رشد

بسط فرایند رشد در یک محدودۀ جغرافیایی اگرچه طبعاً دارای ویژگی‌های منحصر بفردی است که همیشه با استعداد روحانی نفوسی که با تعالیم الهی آشنا می‌شوند شکل می‌گیرد ولی با برخی خصوصیّات مشترک نیز مطابقت دارد.  بسیاری از این خصوصیّات در پیام سال ۲۰۱۰ این جمع خطاب به کنفرانس مشاورین مطرح و در آن به نمادهایی که پیشرفت در مسیر توسعه را مشخّص می‌سازد اشاره شده است.  در این مدّت، درک جمعی از مستلزمات عبور یک محدوده از اوّلین و سپس از دومین نماد افزایش یافته است.
در طیّ نقشۀ پنج‌سالۀ در حال اتمام وظیفۀ یاران این بوده که آموخته‌های نقشه‌های قبلی را برای گسترش فرایند رشد در هزاران محدودۀ جدید به کار گیرند.  تجربه نشان داده است که موفّقیّت‌ تا حدّ زیادی به این بستگی دارد که مؤسّسات بتوانند با کمک احبّای سایر محدوده‌های جغرافیایی اقدامات‌ یک جامعۀ بهائی را از طریق مثلاً گروه‌های تبلیغی و یا راهنمایان سیّار تقویت نمایند.  در بسیاری از نقاط، فرایند مؤسّسۀ آموزشی با کمک احبّای جوامعِ هم‌جوارِ قویّ‌تری که برای تماس با جمعیّت محلّی به خصوص جوانان و حمایت از آنان در آغاز خدمت‌شان طرقی مبتکرانه می‌یابند شروع می‌شود.  حرکت بخشیدن به اقدامات در یک محدوده به ‌ویژه جایی که هنوز فتح روحانی نشده وقتی بسیار مؤثّرتر است که یک یا چند نفر به عنوان مهاجر داخلی در آنجا اسکان گزیده توجّه خود را به مردمانی با استعدادهای روحانی در قسمتی از دهکده و یا حتّی در یک خیابان معطوف نمایند.  در نقشۀ فعلی بیش از چهارهزار و پانصد نفر تا به حال برای خدمت به این طریق قیام نموده‌اند که خود توفیقی قابل تحسین است.

صرف نظر از مجموعۀ استراتژی‌های به‌ کار گرفته شده‌، هدف اصلی آن است که در محدودۀ جغرافیایی فرایندی برای قابلیّت‌سازی آغاز شود که از طریق آن، ساکنان محدوده با انگیزۀ کمک به رفاه مادّی و معنوی جوامع خود توانایی لازم را برای خدمت کسب نمایند.  چون این شرط اساسی تأمین گردد یک برنامۀ رشد ایجاد گشته است.  حمایت اعضای هیئت معاونت و مساعدین آنان در این راه البتّه ضروری است زیرا که مشارکت نزدیک‌شان از اوّلین مراحل فعّالیّت به احبّا کمک می‌کند تا بینشی روشن و متّحد از آنچه مورد نیاز است داشته باشند.

تقویت الگوی عمل

پیام ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۴

۱۱  شهرالجمال  ۱۷۲
١٨  اردیبهشت  ۱۳۹۴

پیروان باوفای حضرت بهاءالله در کشور مقدّس ایران ملاحظه فرمایند

در ایّام فرخندۀ رضوان این مشتاقان به اتّفاق جمّ غفیری از پیروان جمال اقدس ابهی، خادمین مرکز جهانی بهائی و زائرین و مسافرین در ارض مقصود، با طواف مقامات متبرّکۀ علیا مراتب قدردانی و سپاس خود را از نزول تأییدات متتابعۀ ربّانی که سبب حصول موفّقیّت‌های مهمّی برای امر مبارک در قریب به پنج‌‌هزار محدودۀ جغرافیایی در جمیع قارّات عالم گردیده به لسان جان به ساحت قدس الهی ابراز داشتیم، موفّقیّت‌هایی که نتیجۀ سعی و کوشش خاضعانۀ دوستان در راه بهبود اوضاع و رفاه اجتماع با هم‌کاری دیگر مردم آزاده و خیراندیش جهان است.  در راز و نیاز با خالق بی‌انباز به یاد شما عزیزان بودیم و نه تنها فرارسیدن سال‌روز دست‌گیری هفت نفر اعضای سابق هیئت جلیلۀ یاران و برخی از خادمین برازندۀ مؤسّسۀ علمی آزاد را به خاطر آوردیم بلکه این غم و اندوه را نیز به دل داشتیم که هنوز هزاران نفر از بهائیان ایران هم‌چنان به خاطر تمسّک به باورهای دینی خود در تضییقات شدید به سر می‌برند و بیش از صد نفر از آن عزیزان اسیر بند و زندان می‌باشند.  از آستان مقدّسش رجا نمودیم که امرا را عدل و علما را انصاف عنایت فرماید تا این ظلم و ستم به پایان رسد و ابواب رخا و آسایش بر وجه آن خادمان امر حضرت کبریا و دیگر شهروندان شریف آن سرزمین مقدّس و باستانی گشوده گردد.

آنچه را که وقایع سال گذشته بیش از پیش در مقابل دیدگان مردم اصیل و پاک‌نژاد آن مرز و بوم و دیگر مروّجین صلح و سلام در سراسر جهان آشکار نمود تضادّ شدیدِ موجود بین عقاید صلح‌جویانه و سلوک خیرخواهانۀ جامعۀ بهائی و اعمال اسف‌بار و غیر انسانی کسانی است که تحت تأثیر تعصّبات جاهلانۀ مذهبی هم‌چنان به بی‌عدالتی‌های خود در حقّ شما ادامه می‌دهند.  دفاع ایرانیان نیک‌اندیش و روشن‌ضمیر، چه در داخل و چه در خارج از ایران، از حقوق شهروندی هم‌وطنان بهائیِ خود به وضوح نمایان بود.  خالی گذاشتن یک صندلی از طرف هم‌کلاسان به نام و به یاد یک دانشجوی بهائی محروم از تحصیلات دانشگاهی، دعوت به هم‌کاری از سوی هم‌صنفانِ یک کاسب بهائیِ محروم از جواز کسب، و یا اعلام رضایت کتبی جمعی از همسایگان و آشنایان برای به خاک‌سپاری یکی از متصاعدین بهائی که به دستور مسئولین و به بهانۀ مخالفت مردم از آن ممانعت به عمل آمده بود از جمله موارد بی‌شمارِ حمایت عامّۀ مردم چه در شهر‌ها و چه در روستاهای آن کشور بود.  شواهد و قراین بسیار زیاد دیگری نیز بیان‌گر این معنا است که ایرانیان برومند از هر طبقه و قشری — اعمّ از مدافعان حقوق بشر، روحانیون نیک‌اندیش و بادرایت، فعّالان سیاسی و مدنی، نویسندگان و روزنامه‌نگاران، هنرمندان و تهیّه‌کنندگان برنامه‌های تلویزیونی و مورّخینی که برای استفادۀ آیندگان به تهیّۀ فیلم و جمع‌آوری اسناد در ارتباط با مظالم بی‌شمار وارده بر پیروان این آیین اقدام نموده و برنامه‌هایی مستند و بی‌طرفانه راجع به عقاید و اهداف‌شان ارائه می‌دهند، افرادی که در مقالات و وبلاگ‌های شخصی ابراز هم‌دردی و هم‌دلی می‌نمایند، کسانی که با امضای تظلّم‌نامه‌های مختلف خواهان احقاق حقوق مسلوبۀ شما عزیزان هستند، و برگزار‌کنندگان برنامه‌های وسیع و گسترده علیه محرومیّت جوانان بهائی از تحصیلات عالیه و آزار و اذیّت بهائیان — همگی آرزو دارند تا آحاد مردم مملکت از جمله بهائیان بتوانند در مقام شهروندانی دل‌سوز دوش به دوش یکدیگر در راه آبادانی و سربلندی ایران عزیز کوشا باشند.  از طرف دیگر حمایت سازمان‌های غیر انتفاعی، مؤسّسات علمی، شخصیّت‌های برجسته چون برندگان جایزۀ صلح نوبل، نمایندگان دول مختلف و قطع‌نامه‌های مصوّب مجمع عمومی سازمان ملل متّحد نیز نشان‌دهندۀ انزجار مردم جهان از ادامۀ ظلم و ستم بر شما و دیگر ایرانیان است.

ایقان و ایمان شما به مقام مظهر ظهور الهی در این عصر نورانی، انقطاع شما از امور دنیوی و توجّه‌تان به حیات معنوی، تشبّث‌تان‌ به تعالیم این امر عظیم، ارادۀ آهنین و بردباری حماسه‌آفرین شما در تحمّل شداید در سبیل محبّت ‌حضرت یزدان، درایت و استقامت سازندۀ شما در شرایط مصیبت‌بار کنونی، و اقدامات مجدّانۀ شما در راه خدمت به وطن مألوف و به عالم انسانی یاد‌آور این بیان احلی از قلم اعلی است که بعد از توصیف شوق و شور و عشق موفور پیروان خود و مراتب از خودگذشتگی‌ها و جان‌بازی‌های آنان در راه تحقّق ارادۀ الهی می‌فرمایند "فوعزّتک یا الهی انّی متحیّر فیهم و ما ظهر منهم فی سبیل محبّتک فطوبی لهم ثمّ روحا لهم…کأنّک صنعتهم لحبّک و اصطفیتهم لجذبک و القیت فیهم روح امرک و اظهرت لهم جمال احدیّتک".  پس ای فارسان میدان وفا و ای سالکان سبیل هدی سرافراز و مفتخر باشید که مصداق این بیان مبارک حضرت عبدالبهاء هستید که می‌فرمایند "ای احبّای الهی نظر به اعتساف و بی‌انصافی نادانان ننمایید.  ظلم را به عدل مقاومت کنید و اعتساف را به انصاف مقابلی نمایید و خونخواری را به مهربانی معامله نمایید.  در ترقّی ایران و ایرانیان خیرخواه باشید و در مدنیّت عمومیّه بکوشید."

[امضا:  بیت العدل اعظم]

پیام رضوان ٢۰۱۵

ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم الهی خطاب به بهائیان جهان رضوان 2015 میلادی (172 بدیع) (از:  مرکز جهانی بهائی)

ستایندگان اسم اعظم در سراسر عالم ملاحظه فرمایند

دوستان عزیز و محبوب،

ایّام فرخندۀ رضوان فرا‌رسیده و از فراز توفیقاتی که جامعۀ اسم اعظم به آن فائز گشته چشم‌اندازهای درخشانی در افق مشاهده می‌شود.  مراحل وسیعی پشت ‌سر گذاشته شده است:  تعداد برنامه‌های جدید رشد ازدیاد یافته و در حالی ‌که صدها برنامۀ دیگر باید در ظرف دوازده ماه آینده به وجود آید تلاش برای شروع الگوی فعّالیّت‌های لازم هم‌اکنون تقریباً در همۀ محدوده‌هایی که شمارشان طبق هدف نقشۀ پنج‌ساله باید به ۵٠٠٠ بالغ گردد، آغاز شده است.  برنامه‌های موجود در حال قوّت گرفتن هستند و بسیاری از آنها به وضوح نشان می‌دهند که مفهوم گسترش آیین الهی در صحنۀ اجتماعی در سراسر یک محدوده و در یک محلّه یا روستا چیست.  مسیرهایی که منجرّ به ترویج و تحکیم مستمرّ در مقیاسی وسیع می‌گردد با گام‌هایی محکم‌تر و غالباً با پیش‌گامی جوانان دلیر پیموده می‌شود.  روش‌هایی که از طریق آن امر الهی قدرت اجتماع‌سازی خود را در محیط‌های مختلف نمایان می‌سازد اکنون آشکارتر گشته و خصوصیّاتی که نشان‌دهندۀ بسط بیشتر فرایند رشد در یک محدودۀ جغرافیایی است تدریجاً قابل رؤیت می‌شود.

دعوت قیام به انجام و حمایتِ این مجهودات ندایی است خطاب به هر یک از پیروان حضرت بهاءالله.  هر قلبی که از مشاهدۀ اوضاع حسرت‌بار جهان که بسیاری از مردمان اسیر آنند متألّم ‌گردد این صلا را لبّیک گوید زیرا مآلاً، سازنده‌ترین پاسخِ هر فردِ مؤمنِ متعهّد و نگران از آلام فزایندۀ اجتماع بی‌سامان، همانا اقدام سیستماتیک، مجدّانه و فداکارانه در چارچوب وسیع نقشه می‌باشد.  در طیّ سال گذشته این نکته روشن‌تر شده است که در کشورهای مختلف و به طرق گوناگون، وحدت نظر اجتماع حول آرمان‌هایی که معمولاً مردم را متّحد ساخته به ‌هم پیوند می‌دهد روز به روز ضعیف‌تر و فرسوده‌تر می‌شود و دیگر نمی‌تواند دفاع مؤثّری در مقابل انواع ایدئولوژی‌های خودمحور، تعصّب‌آمیز و زهرآگین که از نارضایتی و رنجش مردم قوّت می‌گیرند ارائه دهد.  مروّجین این عقاید ویران‌گر در جهانی مستغرق در نفاق و اختلاف که اطمینان و اعتمادش نسبت به خود هر روز کاهش می‌یابد جسورتر و گستاخ‌تر می‌شوند.  بیان صریح قلم اعلی را به خاطر می‌آوریم که می‌فرماید:  "یهطعون الی النّار و یحسبون انّها نور."  رهبران نیک‌اندیش ملل و مردم خیرخواه عالم در تلاش‌اند که شکستگی‌های آشکار اجتماع را مرمّت کنند ولی حتّی قادر به جلوگیری از گسترش آن هم نیستند.  اثرات این وضع تنها در جنگ و ستیز آشکار و یا در فروپاشی نظم‌ مشاهده نمی‌شود بلکه در عدم اعتمادی که همسایه را به مخالفت با همسایه وامی‌دارد و پیوندهای خانوادگی را از هم می‌گسلد، در خصومت‌هایی که به اسم گفتمان اجتماعی پذیرفته می‌شود، در سهولتی که در به کارگیری انگیزه‌های دونِ بشری برای کسب قدرت و انباشتن ثروت ملاحظه می‌گردد — در همۀ اینها نشانه‌های صریحی موجود است که آن نیروی اخلاقی که زیربنای تداوم اجتماع است دست‌خوش فرسایشی شدید گردیده است.

امّا این آگاهی نیز بسی اطمینان‌بخش است که در میان همۀ این نابسامانی‌‌ها نوع جدیدی از حیات جمعی در حال شکل‌گیری است که خصایل ملکوتی مودوعه در انسان را جامۀ عمل می‌پوشاند.  مشاهده کرده‌ایم که چگونه به خصوص در نقاطی که شدّت فعّالیّت‌‌های تبلیغی و جامعه‌‌سازی حفظ شده و استمرار یافته احبّا نه تنها توانسته‌اند خود را از اثرات نیروهای مادّی‌گرایی که خطر تضییع قوای مفید و ارزشمند آنان را در بر دارد محفوظ دارند بلکه در ضمن تمشیت امور دیگری که وقت‌شان را مصروف می‌دارد، وظایف مقدّس و مبرم خود را نیز هرگز از نظر دور نمی‌دارند.  ‌چنین تمرکزی بر نیازهای امر مبارک و بر مصالح نوع بشر در هر جامعه‌ای ضروری است.  هر کجا که برنامۀ رشد در محدوده‌ای که قبلاً فتح روحانی نشده شروع می‌شود، منشأ شور و هیجان اوّلیّۀ هر گونه فعّالیّت، شعلۀ عشق حضرت بهاءالله مشتعل در قلب مؤمنی متعهّد است.  و با وجود پیچیدگی‌هایی که جامعه طیّ مراحل رشد باید مآلاً آن را بپذیرد، مبدأ همۀ فعّالیّت‌‌ها همانا این رشتۀ عشق است.  این رشتۀ اساسی و حیاتی است که با صبر فراوان از آن طرحی از مجهودات فشرده در دوره‌های مختلف بافته می‌شود تا کودکان، جوانان و بزرگ‌سالان را با عقاید روحانی آشنا سازد؛ تا حسّ ستایش و نیایش را از طریق جلسات دعا و مناجات پرورش دهد؛ تا گفتگوهایی را سبب شود که موجب تنویر افکار می‌گردد؛ تا گروه‌های دائم ‌التّزایدی را به مطالعۀ مادام‌ العمرِ کلام الهی و ابراز آن در رفتار و کردار خویش برانگیزد تا اینکه افراد بتوانند در کنار دیگران قابلیّت لازم برای خدمت را در خود ایجاد کنند و یکدیگر را در استفاده از آنچه آموخته‌اند همراهی نمایند.  دوستان محبوب و عزیزان جمال اقدس ابهی:  این مشتاقان در هر فرصتی که به موهبت زیارت اعتاب مقدّسه نائل می‌گردیم در نهایت ابتهال دعا می‌کنیم که عشق‌ و محبّت حضرت بهاءالله شما را قوّت بخشد تا حیات خود را وقف امر مبارکش نمایید.

آنچه درخور توجّهی خاصّ است بینش‌های گران‌بهای حاصله در محدوده‌ها و در مراکز اقدامات فشرده در درون این محدوده‌ها می‌باشد که پویایی حیات جامعه تعداد زیادی از مردم را در بر گرفته است.  بسیار خشنودیم که در چنین مناطقی یک فرهنگ حمایت متقابل که بر اساس دوستی و خدمت خالصانه استوار است به طور طبیعی استقرار یافته و توانسته است نفوس روزافزونی را به طور سیستماتیک در میدان فعّالیّت‌های جامعه وارد سازد.  در شرایط متنوّع، حرکت یک جمعیّت به سوی بینش حضرت بهاءالله از یک اجتماع جدید دیگر صرفاً به صورت دورنمایی جذّاب به نظر نمی‌آید بلکه واقعیّتی است در حال ظهور و بروز.